Ik ging even een recept scoren

Een kleine week geleden was het recept doorgegeven. ‘Niet in huis, we bestellen het.’ zei ze terloops over haar schouder, naar mij.  Prima, ik had geen haast.

Leefde door, werkte door, alles onder controle.

Een paar dagen later, op een donderdag was alles op, voor mij onverwachts, ik ben niet zo goed in voorraadbeheer. Dat blijkt.

Vrijdagmiddag, een uur of 4 loop ik de apotheek binnen.Gelukkig, nog nét op tijd om mijn medicijnen op te halen.

“Het is besteld, we hebben het over een maand binnen.’ Ik laat mijn nummertje in de papierbak vallen, zoek haar blik, maar die kijkt naar ratelende vingers op een toetsenbord.

Als we mazzel hebben.”

“U ontvangt een notificatie wanneer het voor u klaar ligt.”

Inwendige paniek, want een dag zonder is de weg ingeslagen naar angst, somberte en disbalans.

Ik zei tegen de achtjarige dat we even een receptje gingen halen.

“Voor pillen of om voor de boodschappen?” vroeg ze achteloos.

Het werd Thais.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.