Ziekenhuis

Mijn papa ligt in het ziekenhuis. Zijn gewoonlijk aanwezige harde en strenge schil is weggevallen. Hij houdt mijn hand vast en wrijft over mijn vingers. Ik hou zijn schouder vast. Bottig. Het is woensdag. En ik ben bang. Ik zie hem als niet eerder. ‘Wat fijn dat je er bent …

4 jaar

Die dag koos ze als eindcijfer een 4. Omdat haar dochter zo oud was en dat ook  zou blijven. Misschien zou er zo nog iets goeds komen uit deze krankzinnigheid. ‘Wat moeten we nu’ had haar lief gestameld. ‘Niets’ had ze willen antwoorden. En ‘doorvechten, experimentele behandelingen, naar het buitenland, …