We gaan het toch even anders doen

Eigenlijk schreef ik iets over kerst, een jaar en twee jaar geleden, over acceptatie en regie en ik belandde bij vriendschap. En dat ik dingen anders wil.

Is het nu beter dan 1, 2, jaar geleden? Ja, ik kan zeggen van wel. Wat er anders is? Laat ik het acceptatie noemen (die er heus niet altijd is), maar ik ben er wel voortdurend mee bezig, acceptatie van dat depressie helaas bij mij hoort, maar dat ik het niet hoef te ondergáán. Ik heb zelf ook enige regie. Of ‘enige’? Ik heb eigenlijk heel veel regie.

Dat betekent niet dat de depressie mij nooit meer lastig valt of overvalt. De diepe dalen zijn er echt nog wel. De regie betekent wél dat ik keuzes maak om sommige dingen wel en andere niet te doen. Om te kiezen voor rust. Dat is een aanslag op mijn sociale leven, een consequentie die ik met moeite aanvaard.

Het betekent ook dat ik op mijn eigen tijden kan werken, mijn rust neem als het nodig is, door werk als het kan. Dat geeft het zpp-leven me; ik kan me niet meer voorstellen hoe ik het ooit op een kantoor heb gered. Dat heb ik eigenlijk ook niet 🙂

Ik weet dat een leuke avond met een vriendin, of meer vriendinnen, mij minimaal een paar dagen van slag maakt. Onevenwichtig, onzeker, een razend hoofd, somberte. Terwijl diezelfde avond mij ook zo veel brengt.

Een middag/avond met een vriendin is spannend geworden; iets wat voorheen als vanzelf ging is ineens een opgave. Komt dat door de depressie en zeikende adhd-prikkel-vermijding? Of is dit zoals het werkt; als je nooit de deur meer uit gaat is de deur uit gaan eng geworden. Loopje schoolplein-en-terug, dat is de wereld. En alles daarbuiten is te veel.

De laatste jaren heb ik vaak voor de rust moeten kiezen. Of ‘moeten?’ Gekozen, dat wel.

Als ik terugdenk heb ik dit jaar slechts enkele keren mijn vriendinnen gezien. Dat wil ik anders. Regie, prima, rust, prima, maar ik wil iets vaker de onveilige keuze die toch ook gelukkig maakt.

Regie betekent ook kiezen voor die drukte en weten dat het de dagen daarna klote is. Dus we gaan het doen.

De regie nemen voor avonden naar de bioscoop, voor koffie in de stad, voor vrienden. De dagen daarna kom ik ook wel door, dat heeft het afgelopen jaar bewezen.

Reageer

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *

Gerelateerde artikelen