Een therapeut mag natuurlijk niet met pensioen. Maar als ze dan tóch gaat, wat dan?
Tijdens de laatste afspraak leest zij voor ‘uit eigen werk.’ Na die dikke twee-en-een-half jaar waarin ik wekelijks met haar sprak, en ‘het boek’ veelvuldig ter sprake kwam, met al mijn twijfels en hernieuwde inzichten, is zij nu de eerste van ons die voorleest uit eigen werk; mijn dossier.
Ik luister, herken enkele situaties, gevoelens van toen en uitspraken van toen. Het voelt mijlenver bij mij vandaan.
‘Goh, het ging echt niet zo lekker met me.’ mompelde ik. Zoals altijd is het vanuit het ‘nu’ moeilijk in te zien hoe het toen was, en hoe het mij uiteindelijk heeft veranderd.
Een dag later gaf ik haar mijn eigen werk. Het boek waar ik al meer dan twee jaar over sprak, twijfelde, zeurde, waar ik ook trots op was maar dat niet durfde te zijn. Het is dat boek waar zij enkele jaren naar vroeg; ‘En, hoe is het nu met je boek?’
Datzelfde boek gaf ik haar.
Geef een reactie